Holheide, 10 december 2016

50 jaar Chiro Logo Holheide

Goud voor Chiro Sooj Holheide

1965, In Holheide, dat toen nog niet zo heette, is het volop pionierstijd. Pater Clementiaan doet de mis in wat nu de school is. Het altaar stond toen waar nu de lessenaar van juf Katrien van het zesde leerjaar staat. Langs de Holvenstraat staan pakweg 20 huizen. Maar plots is er een grote uitbreiding van de parochie: twee nieuwe wijken worden opgetrokken door het Kempisch Tehuis, de eerste wijk langs de bos aan de Jeneverbeslaan en even later de wijk waar Jo Janssen woont. Een heleboel kinderen stromen de school binnen. Problemen: de klassen worden te groot. Een noodklasje is vlug gevonden en een nieuwe meester is heel blij dat hij een job heeft. Meester Willy mag beginnen.

Hij is chiroleider in Lommel Stevensvennen en is daar na zijn legerdienst een beetje overbodig. Met de enthousiaste steun van 'De patter' begint hij hier een nieuwe chirogroep. Hij is niet alleen : onmiddellijk melden zich 'helpers': André Mentens, Louis Van Och, Guido Steensels, Hubert Lemmens, Willy Mispoulier, Remi Scheelen....

 

 

 

10 oktober 1965 is het zover: spelletjesnamiddag. Al gauw meldden zich een veertig tal jongens en het is vanaf het begin een schot in de roos.

Een chironamiddag bestond toen vooral uit spelletjes: Dikke Bertha, Ratten en raven, tussen twee vuren, honnolullu-voetbal (voetbal zonder bal) en nog andere klassiekers. Elke week is er ook een zangstonde met plezante meezingertjes: Atta katta nua, Leeuwerikske, pluimen zal ik uwe kop, storm breekt los en Jef van de Capucienen....maar ook serieuse chiroliederen waar op gemarcheerd kon worden. Want het is echt serieus, de eerste chirojongens vonden alles geweldig.

Tot slot is er dan elke zondag nog een verteluurtje: meester Willy vertelde op zijn eigen manier het verhaal van Lod Lavki: 'Het land van de electrische zon'. Een echte soap waar veel jongens speciaal voor naar de chiro kwamen. Na één maand droegen de meeste leden al het uniform: een bruin hemd, gele foulard met lederen ringetje, zwarte korte ribfluwelen broek, hoge schoenen en twee paar kousen. Nu lijkt dat een tikkeltje overdreven maar wat waren we er allemaal fier op! Na twee maanden is de nieuwe chirogroep al stabiel. Niet meer kapot te krijgen!

De eerste naam van onze chiro was 'Sint Franciscus' (pater Clementiaan was franciscaan) later om gedoopt tot 'Sooj' (De meisjes kozen later voor 'Clara' (de zielsverwante van Sint Franciscus)) Ze kregen het stamnummer L 406 bij de Landsbond van chirojeugd, verbond der Vlaamse patronaten.

Op 23 juli 1966 vertrokken de burchtknapen en de knapen voor het eerst 8 dagen op bivak in Stevensvennen Lommel. Het thema 'Ronde van Frankrijk' bezorgde JP Schuurmans toen de gele trui als man van het bivak.Hij behaalde de meeste punten met blijheid, kranigheid, kameraadschap, tucht, netheid, inspectie, stilte in de slaapzaal en geest in de groep.

De huisvesting heeft heel wat improvisatie gekost. Zo waren er 2 oude klaslokalen onder het afdak, de gang erachter, de oude sacristie, later wachtlokaal van de post, het kleine huisje van J Verschakelen bij Péé aan de Astridlaan om in 1973 te beginnen aan de bouw van de huidige chirolokalen met behulp van de technische school TIO en heel veel vrijwilligers.

Maar al in 1981 diende er al een nieuw dak geplaatst te worden en hiervoor werden weer vele vrijwilligers opgeroepen om dit samen met de vzw Parochiale Werken te realiseren.

In 1991 sloegen die vrijwilligers weer de handen in elkaar om een gang te maken voor de meisjeslokalen omdat het stoken met al die buitendeuren te moeilijk werd.

Om een en ander te helpen financieren werden de lokalen en de eetzaal van de school vele jaren verhuurd voor vreemde groepen die hier op bivak kwamen. Zo komt het dat sedert dien er voor onze chiroleden in de zomermaanden enkel het bivak doorgaat maar geen gewone chirozondagen.

Om de financiële problemen de baas te blijven staken enkele (studenten) leiders hun schouders onder de organisatie van een grote fuif . Dat gebeurde toen Marc Vandael en Marc Nouwen met hun actetassen de grote sponsors gingen zoeken en vinden. Het werkte zo aanstekelijk dat het in de volgende jaren alsmaar groter werd. Zo heeft menigmaal heel het Clementiaanplein meerdere keren vol gestaan met die grote tent. Zo kennen we de Classics One Party elk jaar op de laatste zaterdag van april dat heel de chiro uit de financiële problemen heeft geholpen.

In de jaren tachtig verschenen de 'Moet je 's horen' info blaadjes met het wel en wee van chiro Holheide.

Om de (vele) kleine karweitjes in en rond de lokalen die herstelling vereisten deed (en doet) de leiding regelmatig beroep op een onderhoudscomiteit

. Voor heel deze coördinatie werd een VZW opgericht: voor de organisatie en het beleid van de fuif, voor het onderhoud van de lokalen,voor de huidige chiro en voor het verhuur van de lokalen.

Hierin neemt de oud-leiding een belangrijke rol voor haar rekening en ook zij hebben nog regelmatig een plezant weekend en bijeenkomsten om de sfeer van 'chiro' niet te verliezen. Af en toe was het moeilijk om voldoende leiding te krijgen voor deze groep, en ook bij de meisjes stelde zich dit probleem wel eens. Daarom werd enkele jaren geleden besloten om vanaf de kleinste leden gemengd te werken, en ook om gemengd op bivak te gaan.

Na wat aanpassingen aan de programma's en sommige spelletjes lukt dit vrij aardig. Zo paste zich de chiro ook aan aan de tijd en zijn er wel enkele speciale bijeenkomsten van vroeger verloren gegaan.

 

 

Het is ondertussen al vijftig jaar later en nog altijd verzamelen zich iedere zondag tientallen meisjes en jongens om zich te amuseren en vriendschap te ondervinden.

Daarom is het belangrijk om hier een dikke pluim te geven voor al die mensen die chiro Sooj en Clara gedragen hebben door de jaren heen. Al hebben we in dit artikel niet over elke generatie iets geschreven, toch is ook hun verhaal echt belangrijk geweest voor de parochie in Holheide en voor de chirovrienden in het bijzonder.